مورد تحت دو عنوان در باب مواعظ الاباء للابناء آورده : الف - در جزء سوم صفحه 155 تحت عنوان « و كتب على بن ابي طالب الى ولده الحسن » ب - در ص 156 تحت عنوان « و كتب الى ولده محمد ابن حنفيه » 4 - شيخ صدوق قسمتى از آن را در دو مورد « من لا يحضره الفقيه 1 شيخ صدوق - من لا يحضره الفقيه - جزء سوم صفحه 362 و جزء چهارم ص 275 » آورده : در جزء سوم صفحه 362 و در جزء چهارم ص 275 . 5 - ابن شعبه حرانى در كتاب تحف العقول 1 ابن شعبه حرانى - تحف العقول - ص 52 ص 52 . در اسناد اين وصيت مرحوم سيد ابن طاوس در كتاب كشف المحجه لثمرة المهجة 1 سيد ابن طاوس - كشف المحجه لثمرة المهجة - بتفصيل از آن بحث كرده است . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - ج 3 ص 307 تا 312 ج 3 ص 307 - 312 ) ( 467 . ) تقسيم بندى اين نامه : 1 - قسمت اول اين وصيت ، امام ، بعنوان نمونه‌اى از ميان جميع پدرها ، و فرزندش حسن را بعنوان نمونه‌اى از همه فرزندان معرفى مىكند و شاهد آن يكى از قسمتهاى نامه است كه به امام حسن مىگويد من اين وصايا را براى تو نوشتم چرا كه سرزمين قلب جوان آماده است آنچه بذر در آن ريخته شود پرورش مىدهد و بالاخره حالات يك پدر را شرح مىدهد ( من الوالد الفان - و خليفة الاموات ) . 2 - سپس از تجربياتى كه آموخته و برايش به صورت جدى و عينى در آمده سخن مىگويد و چون فرزندش را همه وجود خود مىداند تصميم بر نصيحت او مىگيرد ( اما بعد - بقيت لك او فنيت ) 3 - توصيه و سفارش بتقوا و آبادانى دل با ياد خدا و آن گاه درس خود سازى و توجه به حال گذشتگان و عبرت گرفتن از آنان ، نصيحت و اندرز و كارهائى را كه بايد در راه خود سازى انجام دهد و آنچه بايد از آن دورى كند ( فانى اوصيك -